bitter tulip

برای سحر....

bittertulip — Sun, 08 Nov 2009 19:13:58 GMT

پیش از انکه به تنهایی خود پناه برم از دیگران شکوه اغاز می کنم فریاد میکشم که ترکم گفتند چرا از خود نمی پرسم کسی را دارم که احساسم را اندیشه و رویایم را زندگیم را با او قسمت کنم....

نگو از گل ، نگو از یخ
که در پاییزم
نگاهم کن ، نگاهم کن
چه دردانگیزم
با من نه گل نه آواز
نه آسمان ، نه پرواز
گل مرده ی آوار برگم
پاییزی ام ، هم فصل مرگم
اگر در شب ، اگر در باد
اگر در اشک می رویم
کدامین گل ؟ کدامین باغ ؟
من از پاییز می گویم
اگر ماهم ، اگر خورشید
اگر هم بغض باران
همه عشقم ، همه بخشش
از اینجا تا بهاران

اشباح گویا ( Goyas ghosts)

bittertulip — Fri, 16 Oct 2009 23:01:44 GMT

وقتی ازادی از جایی رخت بر بندد

از اولین ها نیست

دومین ها

سومین ها نیزمی ماند

تا همه چیز از دست برود

ازادی اخرین ان ها است ( والت ویتمن)

همواره دوست داشتم ( و البته دارم ) به دنبال دیدن فیلمها و سریالهای تاریخی باشم و در این زمینه

خیلی از فیلمها را دیده ام و خیلی ها را از دست داده ام و یکی از این نوع فیلمها دیدن فیلم اشباح گویا

( los fantasmas de goya ) بود که روایت تاریخی بود به حرفهایی از جنس زمان زمانه ای که نه از دست

رفته و گذشته و شاید به هر نوعی تکراروار میچرخد .

داستان روایت تاریخی از سال 1792 و شهر مادرید و انجمن تفتیش عقایدی اغاز میشود که میلوش

فورمن( کارگردان ) اغازش را خواندن کتاب درباره تفتیش عقایدی در حکومت کمونیستی چکسلواکی

( سابق ) میداند که در دادگاهها متهمان را به رغم بیگناهیشان به چیزهایی که به انها دستور داده شده

بود فرا میخواندند تا اعتراف کنند . انجا که اعترافات جعلی روشی بود تا مرتدانی که به مقدسات توهین کرده بودند احضار شوند

نادم شده وتواب کنند و روح پلیدشان را با دم مسیحیایی ازاد کنند و به خدا پرستی و

عدالت برگردند در زیر چرخ شکنجه ها برهنه و زنجیر شده در حالتهای نورانی و پر از معنویت

قرون وسطی در دخمه ها و سیاهچالها با صدای بلند بیان کنند که حقیقت چیست و به ان اعتراف کنند و

فرقی نمی کرد متهم بیگناه بود یا گناهکار و در این میان اصولن زنده می ماند یا جان می داد .

چرا که به قول برادر لورنزو که در ظاهر تلاش داشت اخلاق را به جامعه برگرداند و در عین حال خود مجری

عدالت انگیزاسیونی بود اگر ترس از خدا وجود داشت ترس مانع اعتراف دروغین می شد و خداوند قدرت دفاع و ایستادگی را

میداد چرا که خود خدا بازجو بود!

و به روایت مانس اشپربر : بگذار از من متنفر باشند اما بترسند و سرود مهر و پرستش بخوانند و انجا که

برادر لورنزو به انقلابی روشنفکر تبدیل میشود که این تقدس زدایی را درهم می شکند فاحشه وار و خواستن بستن چشمان کسانی

است که در برابر نور ازادی تاب نمی اورند

اما زمان و اجل فرصت نمیدهد چرا که فرجام کار اونیز رسیده است ....

عاجزتر از تمام قلمهای عاشقان

bittertulip — Thu, 24 Sep 2009 10:59:39 GMT

برای قلمهایی عاشقانه که به کودکانشان درس انسانیت می اموزند

برای قلمهایی که لبخند زندگی را ازغم به قدرت بر می گردانند

برای قلمهای شکسته

برای تمام قلمهای عاشق ....

زیبایی کرشمه او را

قرقاولان شاد جوان تصویر کرده اند

این با قلم

با این قلم

عاجزتر از تمام قلمهای عاشقان

اخر چه ارتباط تواند داشت؟

دیدار او

دنیای خواب شانه به سرهاست

ایا مگر نه شانه به سرها را با یک نگاه بیدار کرده است ؟

این با قلم

با این قام

عاجزتر از تمام قلمهای عاشقان

اخر چه ارتباط تواند داشت ؟

گفتم :

با هر صدا تو امده ای در طلوع صبح

این افرینش است

این افرینشی است در اغاز صبحدم

اما

این با قلم

با این قلم

عاجزتر از تمام قلمهای عاشقان

اخر چه ارتباط تواند داشت ؟

گفتم :

از گیسوان خویش مرا اویزان کن!

در افتاب زنده مرا ازاد کن

گفتم :

حتی مرا بکش

این یک رهایی است رهایی

این مرگ در میانه گیسو را می گویم

اما

این با قلم

با این قلم

عاجزتر از تمام قلمهای عاشقان

اخر چه ارتباط تواند داشت ؟

مثل گیاه سبزی در اب

اب مشترکی عاشق می غلطید

چون سفره ای پر از گل و ریحان و اسمان

در اب

اب مشترکی عاشق می غلطید

گفتم :

اگر دوباره نگاهش کنم در اب

در ابهای عاشق خواهم مرد

بستم دو چشمم را که نبینم

زیرا

زیباییش

بصیرتی از اسمان و دریا می خواست

زیباییش

با کوری ام

با این قلم

عاجزتر از تمام قلمهای عاشقان

اخر چه ارتباط تواند داشت؟

رضا براهنی

گفتنی‌ها كم نیست

bittertulip — Sun, 30 Aug 2009 15:03:18 GMT

هفت سال از کوچ مرد تنها گذشت ان که نام و ترانه هایش در زمان حیاتش

ممنوع بود و بعد از کوچش رها و ازاد شدند .......

من و تو ساده‌ترین شكل سرودن را در معبرباد

                                                با دهانی بسته واماندیم
                                                                                   من و تو كم بودیم
                   من و تو امّا در میدان‌ها اینك، اندازه ما می‌خوانیم
                                                                                    ما به اندازه ما می‌بینیم
                                        ما به اندازه ما می‌چینیم
                                                                           ما به اندازه ما می‌گوییم
                           ما به اندازه ما می‌روییم

( فرهاد مهراد ۱۳۲۲- ۱۳۸۱ )

تا کی کند سیاهی چنین دراز دستی ...

bittertulip — Wed, 05 Aug 2009 15:31:56 GMT

در روایت است که عمر عقاب بین 25 تا 45 سال است و عمر کلاغ 300 سال طول خواهد کشید ..

گشت غمناك دل و جان عقاب
چو ازو دور شد ايام شباب
ديد كش دور به انجام رسيد

آفتابش به لب بام رسيد

بايد از هستي دل بر گيرد

ره سوي كشور ديگر گيرد
خواست تا چاره ي نا چار كند

دارويي جويد و در كار كند

صبحگاهي ز پي چاره ي كار

گشت برباد سبك سير سوار
گله كاهنگ چرا داشت به دشت

ناگه ا ز وحشت پر و لوله گشت

وان شبان ، بيم زده ، دل نگران

شد پي بره ي نوزاد دوان
كبك ، در دامن خار ي آويخت

مار پيچيد و به سوراخ گريخت

آهو استاد و نگه كرد و رميد

دشت را خط غباري بكشيد
ليك صياد سر ديگر داشت

صيد را فارغ و آزاد گذاشت

چاره ي مرگ ، نه كاريست حقير

زنده را فارغ و آزاد گذاشت
صيد هر روزه به چنگ آمد زود

مگر آن روز كه صياد نبود

آشيان داشت بر آن دامن دشت

زاغكي زشت و بد اندام و پلشت
سنگ ها از كف طفلان خورده

جان ز صد گونه بلا در برده

سا ل ها زيسته افزون ز شمار

شكم آكنده ز گند و مردار
بر سر شاخ ورا ديد عقاب

ز آسمان سوي زمين شد به شتاب
گفت كه : ‹‹ اي ديده ز ما بس بيداد

با تو امروز مرا كار افتاد

مشكلي دارم اگر بگشايي

بكنم آن چه تو مي فرمايي ››
گفت : ‹‹ ما بنده ي در گاه توييم

تا كه هستيم هوا خواه تو ييم

بنده آماده بود ، فرمان چيست ؟

جان به راه تو سپارم ، جان چيست ؟
دل ، چو در خدمت تو شاد كنم

ننگم آيد كه ز جان ياد كنم ››

اين همه گفت ولي با دل خويش

گفت و گويي دگر آورد به پيش
كاين ستمكار قوي پنجه ، كنون

از نياز است چنين زار و زبون

ليك ناگه چو غضبناك شود

زو حساب من و جان پاك شود
دوستي را چو نباشد بنياد

حزم را بايد از دست نداد

در دل خويش چو اين راي گزيد

پر زد و دور ترك جاي گزيد
زار و افسرده چنين گفت عقاب

كه :‹‹ مرا عمر ، حبابي است بر آب

راست است اين كه مرا تيز پر است

ليك پرواز زمان تيز تر است
من گذشتم به شتاب از در و دشت

به شتاب ايام از من بگذشت

گر چه از عمر ،‌دل سيري نيست

مرگ مي آيد و تدبيري نيست
من و اين شه پر و اين شوكت و جاه

عمرم از چيست بدين حد كوتاه؟

تو بدين قامت و بال ناساز

به چه فن يافته اي عمر دراز ؟
پدرم نيز به تو دست نيافت

تا به منزلگه جاويد شتافت

ليك هنگام دم باز پسين

چون تو بر شاخ شدي جايگزين
از سر حسرت بامن فرمود

كاين همان زاغ پليد است كه بود

عمر من نيز به يغما رفته است

يك گل از صد گل تو نشكفته است
چيست سرمايه ي اين عمر دراز ؟

رازي اين جاست،تو بگشا اين راز››

زاغ گفت : ‹‹ ار تو در اين تدبيري

عهد كن تا سخنم بپذيري
عمرتان گر كه پذيرد كم و كاست

دگري را چه گنه ؟ كاين ز شماست

ز آسمان هيچ نياييد فرود

آخر از اين همه پرواز چه سود ؟
پدر من كه پس از سيصد و اند

كان اندرز بد و دانش و پند

بارها گفت كه برچرخ اثير

بادها راست فراوان تاثير
بادها كز زبر خاك و زند

تن و جان را نرسانند گزند

هر چه ا ز خاك ، شوي بالاتر

باد را بيش گزندست و ضرر
تا بدانجا كه بر اوج افلاك

آيت مرگ بود ، پيك هلاك

ما از آن ، سال بسي يافته ايم

كز بلندي ،‌رخ برتافته ايم
زاغ را ميل كند دل به نشيب

عمر بسيارش ار گشته نصيب

ديگر اين خاصيت مردار است

عمر مردار خوران بسيار است
گند و مردار بهين درمان ست

چاره ي رنج تو زان آسان ست

خيز و زين بيش ،‌ره چرخ مپوي

طعمه ي خويش بر افلاك مجوي
ناودان ، جايگهي سخت نكوست

به از آن كنج حياط و لب جوست

من كه صد نكته ي نيكو دانم

راه هر برزن و هر كو دانم
خانه ، اندر پس باغي دارم

وندر آن گوشه سراغي دارم

خوان گسترده الواني هست

خوردني هاي فراواني هست ››
****
آن چه ز آن زاغ چنين داد سراغ

گندزاري بود اندر پس باغ

بوي بد ، رفته ا زآن ، تا ره دور

معدن پشه ، مقام زنبور
نفرتش گشته بلاي دل و جان

سوزش و كوري دو ديده از آن

آن دو همراه رسيدند از راه

زاغ بر سفره ي خود كرد نگاه
گفت : ‹‹ خواني كه چنين الوان ست

لايق محضر اين مهمان ست

مي كنم شكر كه درويش نيم

خجل از ما حضر خويش نيم ››
گفت و بشنود و بخورد از آن گند

تا بياموزد از او مهمان پند
****
عمر در اوج فلك بر ده به سر

دم زده در نفس باد سحر
ابر را ديده به زير پر خويش

حيوان را همه فرمانبر خويش

بارها آمده شادان ز سفر

به رهش بسته فلك طاق ظفر
سينه ي كبك و تذرو و تيهو

تازه و گرم شده طعمه ي او
اينك افتاده بر اين لاشه و گند

بايد از زاغ بياموزد پند
بوي گندش دل و جان تافته بود

حال بيماري دق يافته بود

دلش از نفرت و بيزاري ، ريش

گيج شد ، بست دمي ديده ي خويش
يادش آمد كه بر آن اوج سپهر

هست پيروزي و زيبايي و مهر

فر و آزادي و فتح و ظفرست

نفس خرم باد سحرست
ديده بگشود به هر سو نگريست

ديد گردش اثري زين ها نيست
آن چه بود از همه سو خواري بود

وحشت و نفرب و بيزاري بود
بال بر هم زد و بر جست ا زجا

گفت : كه ‹‹ اي يار ببخشاي مرا

سال ها باش و بدين عيش بناز

تو و مردار تو و عمر دراز
من نيم در خور اين مهماني

گند و مردار تو را ارزاني

گر در اوج فلكم بايد مرد

عمر در گند به سر نتوان برد ››
****
شهپر شاه هوا ، اوج گرفت

زاغ را ديده بر او مانده شگفت

سوي بالا شد و بالاتر شد

راست با مهر فلك ، همسر شد

لحظه یی چند بر این لوح کبود

نقطه یی بود و سپس هیچ نبود

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

۱- اگر زحمتی نیست قاتلین این افراد را هم پیدا کنید

۲- لیست قربانیان شناخته شده به 78 نفر رسید

۳- ایا میتوان این ضیافتهای روزانه را رد کرد

۴-

در بخشی از خاطرات دکترخانلری آمده است که: شعر عقاب را برای احدی نخوانده بودم اولین کسی که شعر را برایش خواندم هدایت بود در آن ایام که من جوان بودم هدایت مرد جا افتاده ای بود فاضل و خوش مشرب زبان دان و گاهی چنان تلخ وترش که نمی شد طرفش رفت.من هم در شرایطی قرار گرفته بودم که کم کم متوجه بسیاری از بی عدالتی ها،جفاهای روزگار و جور زمانه ای می شدم که حتی آوای زیبا و دلنشین مرغ سحر را بر نمی تابید.شعر را آهسته برایش خواندم در تمام مدت هیچ حرف نمی زد به گوشه ای خیره شده بود،گاهی سر تکان می داد وقتی شعر تمام شد سیگاری از قوطی سیگارش در آورد و روشن کرد،حرف نمی زد به سیگارش پک می زد،بعد سیگارش را خاموش کرد و گفت:بارک الله!کتش را از روی جالباسی برداشت و گفت بریم خاورچاپش کنیم....

ای یقین یافته بازت نمینهم...

bittertulip — Wed, 22 Jul 2009 22:50:35 GMT

و گزمه گان به هیاهو شمشیر در پرندگان نهادند

۱- روزی رسد که کلنگ تاریکی را بر روشنایی قلم چاره ای جز سر تسلیم نباشد

۲-درختی فراسوی سکوت شعر بلندی از کلارا خانس پس از دیداری با احمد شاملو در سال 1378

۳-بیانه کانون نویسندگان ایران به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت احمد شاملو

تو در نماز عشق چه خواندی
که سال هاست
بالای دار رفتی و اين شحنه های پير
از مرده ات هنوز پرهیز میکنند....

دنیا خیلی کوچیکه

bittertulip — Wed, 08 Jul 2009 14:34:18 GMT

دنیا خیلی کوچیکه ......

جنگل به پیچ

برتنت ای آواز

آواز انقلاب

در برگ ها به ویرانی ات نشین

باید دوباره برگ

از نوازش انگشت های تو

در دست های ما حماسه بگوید

باید دوباره درختان ترانه بخوانند

خم میشوی درخت شاخه شکسته

با این غرور غرور تبر خورده

اما اگر بهار بخواند

آواز انقلاب بخوانی

هر قطره خون تو

آخر به لوت خواهد برد

پیغام سرفرازی و سرسبزی

هر قطره خون تو

سبز خواهد کرد

اندوه مخفی ما را

خون درخت جراحت قلب ماست

( خسرو گلسرخی )

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

۱- بیست و شش جانباخته برای رای خویش

۲-یک دهه از هیجده تیر گذشت

من یه فاحشه ام

bittertulip — Thu, 11 Jun 2009 20:36:18 GMT

بگذار زاهدان سیه دامن رسوای کوی و انجمنم خوانند

نام مرا به ننگ بیالایند اینان که افریده شیطانند

فروغ ( دیوار- شکوفه اندوه )

خانوم فیروزه مهاجر در مقاله ای با عنوان بحث روسپیگری در ادبیات معاصر فارسی

درباره پدیده روسپی و مراحل ان و سیر تحولاتش در این دیار صحبت کرده و از کتیبه

چهار هزار سال پیش تا زمان حال و اینده نوشته است.

در تعبیر روسپی و فاحشه بودن زمانه حال انجا که به قول تلخ نوشته ها خیلی از ما ها

فاحشه ایم فاحشه هایی که قلم و شرافت و قدمت را میفروشیم برای صدها بار و ناممان

تقدیس پاکی و متبرک است سربراه و بی گناه و قصوری

یا به تعبیر مسیح علی نژاد فاحشه گر انکس نیست که لباس و رخت از تن برکند انکس

است که عنان از زبان می کند و روح از ایمان و دل از وجدان خالی می کند توجیه و تبریر می کند

حکم می دهد و تکفیر می کند و ......

ایا نسیم اش را این روزها نمی توان بیشتر از پیش استشمام کرد احساس شرافتمندانه ای که

بوجودش بالید و افتخار کرد .

----------------------------------------------------------------------------------------------------

۱- سلام فاحشه : هان!؟ تعجب کردي!؟
ميدانم در کسوت مردان آبرومند، انديشيدن به تو رسم و گفتن از تو ننگ است! اما ميخواهم برايت بنويسم.
شنيده ام، تن مي فروشي، براي لقمه نان! چه گناه کبيره اي…!
ميدانم که ميداني همه ترا پليد مي دانند، من هم مانند همه ام! راستي روسپي! از خودت پرسيدي چرا اگر در سرزمين من و تو، زني زنانگي اش را بفروشد که نان در بيارد رگ غيرت اربابان بيرون مي زند اما اگر همان زن کليه اش را بفروشد تا ناني بخرد و يا شوهر زنداني اش آزاد شود اين «ايثار» است!
مگر هردو از يک تن نيست؟ مگر هر دو جسم فروشي نيست؟
تن در برابر نان ننگ است. بفروش!
تنت را حراج کن…
من در ديارم کساني را ديدم که دين خدا را چوب ميزنند به قيمت دنيايشان، شرفت را شکر که اگر ميفروشي از تن مي فروشي نه از دين.
شنيده ام روزه ميگيري، غسل ميکني، نماز ميخواني، چهارشنبه ها نذر حرم امامزاده صالح داري، رمضان بعد از افطار کار مي کني، محرم تعطيلي!
من از آن ميترسم که روزي با ظاهري عالمانه، جمعه بازار دين خدا را براه کنم، زهد را بساط کنم، غسل هم نکنم، چهارشنبه هم به حرم امامزاده صالح نروم، پيش از افطار و پس از افطار مشغول باشم، محرم هم تعطيل نکنم!

۲- مانی سخن نگفت

۳- رفتار توهین امیز و تبعیض گرانه نیروهای انتظامی با مردم در مشهد

۴- سقوط ازاد ایران در رتبه فساد مالی

۵- فاطمه رجبي: هواداران موسوي زنان سگ‌باز و مردان فاسد هستند

۶- چه کسانی دم سگ را میجنبانند

شمعی در باد

bittertulip — Mon, 25 May 2009 19:24:30 GMT

توسایه ای بیش نیستی در عمق افکار من
ولی من تو را احساس می کنم
در خیال خود،تو را لمس می کنم
هر ذرّه از وجود من
با تو ادغام می شود
آه
چه زیباست ساحل در خیال
چه زیباست جای پای تو
در کنار من
نسیمی خیالی و دل انگیز می وزد
و رقص گیسوانت
وای دل انگیز عشق خیالی را به یاد می آورم
من با تو
تو با من
هر دو با همیم
همه فقط در عالم خیال
می سوزم از تب عشق تو
چه زیباست وقتی به آغوش می کشم
تن گرم خیالی تو را
و می بوسم لبانت را
و در خیال خود تو را تمنّا می کنم
بر صخره ای نشسته ام
و از روزنه ی افق
تو را تماشا می کنم
اما فقط در عالم خیال...

خسرو نکونام

-- ---- ----------------------------------------

                                            من زندگی را خواب می بینم
                                                          من رویایم را زندگی می کنم
                                   من حقیقت را زندگی می کنم

احمد شاملو

یک قلب توانا

bittertulip — Wed, 13 May 2009 21:43:18 GMT

زیاد شنیده و خونده ام که حافظه تاریخی برای ملت ها نشانه ای برای عبرت اموختن از گذشته و

سرمشقی برای اینده است و گویا این حکایت جهانی انچنان جدیست که الکساندر سولژنیتسین

به قول خودش در مقابل فراموشی تاریخ می ایستد تا انجا که بر پایه ضرب المثلی روسی که زاینده

ترسی تاریخی در مردم روسیه بوده که سر به زیر انداخته زمزمه کنان :(( نباید در گذشته کندو کاو کرد

و هر کس از گذشته نام برد و یاد کند یک چشمش را باید دراورد! )) گفت //هر که گذشته را فراموش

کندباید هر دو چشمش را دراورد!! //

دیروز فرصتی شد برای بار دوم و این بار بدون عجله و شتابی فیلم یک قلب توانا ( a mighty heart

را دیدم که محور اصلی ان بر پایه داستان دانیل پرل خبرنگار روزنامه وال استریت ژورنال و مسئول

منطقه جنوب اسیایی این روزنامه به روایت کتاب همسرش (( یک قلب توانا زندگی و مرگ شجاعانه

همسرم دنی پرل)) بود که در سال ۲۰۰۲ بوسیله خالد شیخ محمد گلویش در برابر دوربین تلویزیون

بریده شد و جسد تکه تکه شده اش در مردابی در حومه کراچی پیدا شد.

یاد پوینده و مختاری و شریف و فروهر ها و سعیدی سیرجانی و فرخزادهاو.... افتادم

و شاید مشابهتی غلط بود او میخواست با نفرت و سیاهی مبارزه کند.

و اینان به روایت کلام فرخزاد می خواستند: دیگران را وارد سرای دانایی و عقل کنند در برابر

انانیکه در عین جهالت و نادانی و فریب من و تو دانا و کاردان و یکه تاز ادعای تئونومی می کردند

انچنان که: گویندگان ناشناسی بودند که باید کشته میشدند تا به محبوبیت انان در جوامع روشنفکری معاند افزوده شود

تا چماق بکاری ریشه زنند یا چشمها را دراورد تا با ضیافتی خجل بودن پرویز پرستویی را جبران کرد

در همان مقاله روزنامه اعتماد نوشته بود تا سال ۲۰۰۷ میلادی ۲۳۰ روزنامه نگار دیگر کشته شده اند

و نمیدونم ایا امار و ارقامش چهار رقمی شده یا نه فقط شنیده ام رفتن امثال انانیکه

با دوربینشان جهانی را به گریستن وا می داشتند

تا ان خبرنگار ایرانی تبار بی بی سی که در جریان جنگ ایران -عراق در حکومت صدام حسین اعدام

شد یا زهرا کاظمی ها تا محمود صارمی ها را که چه فرقی می کند نژادت چیست یهودی مسلمان

...................................................................................................................

۱- نه سال از کنفرانس برلین گذشت و انچه بازتابش بود در روزهای اردیبهشت ماه و ( پخش تلویزیونی

کنفرانس و رقص- حکم تعطیلی شانزده نشریه و روزنامه متفاوت اندیش و دستگیری و زندان .. )

۲- ماریان پرل

۳- مایکل وینتر باتوم / انجولینا جولی / a mighty heart

۴- نام خلیج فارس و ایران از پوستر بازیهای کشورهای اسلامی حذف شد!